Van Dronten naar Almere:
Buien, bijzondere gesprekken en een pijnlijke helling.
De dag begon vroeg, na een prima overnachting in een trekkershut op camping ’t Wisentbos in Dronten. Geen stromend water of eigen sanitair, maar het toiletgebouw voldeed prima. Gisteravond at ik een frikandel speciaal – simpel, maar precies waar ik trek in had. Er lag nog ander eten in mijn tas, maar dit voelde als een kleine beloning.
Om 05:30 uur stond ik alweer buiten, onderweg naar Lelystad. De route liep langs een N-weg, niet de meest inspirerende, maar goed te doen. Het weer wisselde: zon, regen, zon; dus het was continu jas aan, jas uit. In Lelystad wachtte me een bijzondere ontmoeting met de burgemeester. Ze bleek zelf oncologisch patiënt, na een behandeling tegen darmkanker. We praatten openhartig en ik liet haar beelden zien van de situatie in Suriname, waar zulke zorg nog lang niet vanzelfsprekend is.
Na het tekenen van mijn wandelpaspoort liep ze zelfs 300 meter met me mee; de eerste burgemeester die dat deed! Een klein gebaar, maar het raakte me. Daarna ging ik verder richting Almere, een route met veel lange, rechte stukken, maar met bomen links en rechts die wat beschutting gaven. Ton liep ook vandaag weer een stukje mee, zo’n vier kilometer, waarna ik weer alleen verderging.
Daarna kwam een zwaar deel: een lang stuk langs een kanaal, waar de weg schuin afliep van rechts naar links. Met mijn gevoelige enkel (een blessure die ik meenam uit Suriname) was dat fysiek slopend. Elke stap voelde scheef en zwaar. Vermoeid en met pijn kwam ik uiteindelijk aan in Almere.
Ik besloot even te gaan zitten in een klein restaurantje. Daar raakte ik in gesprek met de dochter van de eigenares. Ze vond het bewonderenswaardig wat ik deed en haar woorden gaven me net dat extra beetje kracht voor het laatste stukje. Vanuit het restaurant liep ik naar het stadhuis, waar ik werd ontvangen door een betrokken wethouder, geregeld door Jörgen Raymann. Helaas konden zowel hij als Remy Bonjasky er niet bij zijn.
De wethouder, van huis uit arts, sprak met veel passie over haar overstap naar de politiek en het belang van medische betrokkenheid bij besluitvorming. Ze had oprecht aandacht voor de Loop en tekende met overtuiging het wandelpaspoort.
Daarna vertrok ik naar mijn overnachtingsplek bij Van der Valk Hotel Almere. Helaas geen massage vandaag — en dat merkte ik. Een gemiste kans op herstel, want met een massage voelt de volgende wandeldag echt een stuk minder stijf en pijnlijk.
Dag 7: diepe gesprekken, lichamelijke grenzen, en mensen die je onverwachts raken. We stappen door.